Hoe Stikangst je leven beheerst

Hoi lieve lezers van Bookstamel, Het is inmiddels alweer even geleden dat ik iets heb geschreven over mijn fysieke klachten. Eigenlijk is het sowieso al lang geleden dat ik iets heb geschreven op mijn blog. Hoewel ik lang positief heb kunnen blijven met al mijn lichamelijke klachten werd het me op een gegeven moment allemaal teveel. Ik had geen zin meer om te schrijven, om te lezen om ook maar iets te doen. Waarom zou ik weer een negatief verhaaltje gaan schrijven terwijl ik veel liever zou vertellen over alle leuke dingen die ik had gedaan. Dat ik eindelijk die reis had gemaakt die ik wilde maken of gewoon eens lekker ontspannen met vriendlief naar de dierentuin was geweest. Maar deze dingen gebeurde niet meer. Mijn leven wordt beheerst door de klachten aan mijn keel waar ik enorme stikangst van krijg. Stikangst door keelklachten is een onderwerp waar ik eigenlijk nog nooit over had gehoord. Totdat ik het zelf ondervond.

Wat is stikangst

Stikangst/Slikangst is voor iedereen natuurlijk anders maar ik denk dat onderstaande tekst goed omschrijft wat het is.

Bij psychogene dysfagie ervaart iemand problemen met het slikken van speeksel en/of voedsel, zonder dat daar een duidelijke, medische oorzaak voor is. Dit betekent niet dat uw slikklachten niet echt zijn: slikklachten kunnen ook niet-lichamelijke oorzaken hebben.

Deze klachten kunnen erg verschillen: van lichte klachten waarbij iemand een brok in de keel voelt en moeizaam slikt, tot ernstige slikklachten waarbij het iemand niet lukt om voldoende voeding binnen te krijgen. Meestal levert het slikken van vaste voeding meer problemen op dan vloeibare voeding.

In sommige gevallen komt dat door angst voor slikken, bijvoorbeeld omdat men bang is om zich te verslikken of te stikken. De oorzaak van deze angst kan door een nare ervaring komen – bijvoorbeeld een verslikincident in het verleden – maar vaak kan de angst niet goed verklaard worden. Duidelijk is wel dat de angst in de loop der tijd steeds groter kan worden en de slikproblemen daardoor kunnen toenemen. Ook spanningen kunnen slikproblemen veroorzaken of verergeren. 

Waar komt mijn stikangst vandaan

Bij mij is de stikangst ontstaan omdat ik een zwakke keel heb. Hmm dit klinkt raar ik zal het even wat beter proberen uit te leggen. Zodra ik een beetje verkouden ben of spanning heb slaat dit op mijn keel. Ik krijg dan een keel die geïrriteerd is waardoor het voelt of iemand mij aan het wurgen is. Ik voel een brok in mijn keel en een gespannen band om mijn nek. Door deze klachten ben ik me een aantal keer gaan verslikken waardoor ik nu ook een angst heb ontwikkeld om te eten. Ik heb dagen waarop het beter gaat en dagen waarop het minder gaat. Maar zodra ik dus ook maar iets van spanning heb slaat dit op mijn keel. En dat is eigenlijk het grootste probleem want ik krijg enorme angsten van deze klachten.

Hoe belemmert dit mijn dagelijkse leven?

Elke dag heb ik wel minstens 1 of meerdere uren het gevoel dat ik stik. Het is ontzettend lastig om dan niet in paniek te raken. Dus zit ik vaker bij de dokter dan dat me lief is. Zo ook weer afgelopen vrijdag. Toen bleek snot in me keel de boosdoener te zijn waardoor ik een speciale neusspray kreeg. De dokter echt een hele lieve vrouw legde me ook goed uit dat al mijn waarde goed waren maar ik de pech heb dat alles op mijn keel slaat en mijn keel daardoor wel altijd een aandachtspunt zal blijven. Hoewel het periode beter kan gaan zal het ook weer mis kunnen gaan bij een beetje spanning of stress. Naast dat ik veel te veel tijd bij de dokter door breng zorgen deze klachten er ook voor dat ik eigenlijk niet meer zo goed durf af te spreken buitenshuis want dan durf ik niet goed te eten. Maar ook binnenshuis na een leuke dag met vrienden kan het opeens omkeren en hang ik weer kokkend boven een emmer totaal in paniek. Inmiddels heb ik deze klachten zo’n 2 jaar en zijn ze vooral erger geworden en niet minder.

Dus inmiddels heb ik de oxzazepammetjes wel weer gezien deze doen niet heel veel voor de keelklachten en je raakt er alleen maar verslaafd aan. Deze probeer ik dus niet te nemen. Wat ik wel probeer is om samen met de dokter uit te vinden wat de prikkels zijn waardoor de klachten steeds terug komen. We weten nu dat mijn luchtwegen een rol spelen maar ook mijn spieren. Zelfs je slokdarm is een spier. En tja door mijn hms zijn spieren en ik niet de beste vrienden. Dat zie je terug in mijn handen maar dus ook in mijn nekspieren. Daarvoor heb ik logopedie en kaakfysio. Daarnaast probeer ik door adem oefeningen de paniek onder controle te houden maar dat is lastig.

Inmiddels ben ik 4,5 kilo afgevallen in 1,5 week tijd omdat de klachten zo erg zijn dat eten gewoon continu een gevecht is. Dat ik dat nog eens zou zeggen. Ik hou namelijk enorm van koken en bakken en eten dat was mijn ding om weer lekker in me vel te zitten. Naar dat ik jaren geleden tegen annorexia aanzat was eten juist iets fijns voor me geworden. Ik ben dan ook best bang dat ik teveel ga afvallen (Geloof me dan moet er nog heel wat gebeuren want ik heb behoorlijk wat overgewicht) Maar wat als eten altijd een ding zal blijven?

Tja jullie lezen het al piekeren en negatieve gedachten beheersen ook mijn leven door deze angst. Inmiddels hebben de dokter en ik het gehad over een lage dosis antidepressie medicatie voor de angsten. Ik ben niet depressief maar wordt wel gek van de angsten die nu mijn leven beheersen. Ik wil weer lachen zingen dansen en gewoon lekker actief zijn. Niet in bed liggen en op de bankhangen omdat ik uitgeput ben van de angst die mijn leven beheerst.

De slikangst raakt niet alleen mij maar ook de dierbare om me heen. Het is voor mijn partner ook heel wat om zijn vrouw waarvan hij zielsveel houdt elke keer te zien struggelen en vechten tegen de pijn, het onbegrip en de angst. En dat geld eigenlijk voor iedereen in mijn familie.

Wat nu?

Tja dat is misschien de belangrijkste vraag. Een aantal dingen zijn belangrijk momenteel.

  • Uitzoeken waar de triggers liggen
  • Iemand vinden om over de angst te praten en die kan helpen met mindfulness
  • Beginnen met een lage dosis antidepressie medicatie
  • Accepteren dat dit bij mijn leven hoort en langzaam aan weer genieten van de leuke kleine dingen in het leven.
  • Blijven eten hoe lastig het ook is. Als het een dag alleen maar zacht voedsel is prima zolang er maar iets in komt
  • Een lotgenoot vinden om er mee over te kunnen praten.
  • Daarnaast is er wmo aangevraagd om me te helpen de dagelijkse dingen weer op te pakken en weer buitenshuis dingen te gaan doen.

Bloggen tja dat is nog iets dat lastig is. Ik lees wel maar schrijven over boeken dat kost nu best wel veel energie en zeker op een vaste basis. Wat ik wel fijn vind om te doen is met een aantal andere meiden de Ikleesnederlands sociale media te doen. Ik vind ontspanning in het maken van de afbeeldingen en voel me gesteund door deze leuke groep meiden als het even wat minder gaat.

Postcrossen al zijn mijn kaarten soms veels te laat. Het schrijven en lezen van de kaarten geeft ontspanning en brengt een lag op mijn gezicht.

Lezen tja daar kan ik nog steeds van genieten gewoon even helemaal verdwalen in een andere wereld weg dromen bij andere personages heerlijk. Maar dan dus vooral voor mijzelf! Natuurlijk zal ik op sociale media nog steeds mijn tips met jullie delen. En ook nog leuke interviews doen met auteurs.

Koken en bakken op de momenten dat het gaat. Want hoewel ik er zelf momenteel weinig van eet vind ik dit echt super leuk om te doen.

En verder gewoon genieten met familie en vrienden. Rust vinden en werken aan mezelf.

Tot slot

Wil ik zeggen wees lief voor elkaar. Soms zie je aan de buitenkant niks maar kan iemand van binnen vergaan van de pijn of verdriet. Wees lief voor elkaar ook al heeft iemand een andere mening als jou! Laten we met zijn alle het licht schijnen en niet verdwijnen in de duisternis zelfs als de wereld momenteel niet voor iedereen zo is als het zou moeten zijn.

Bedankt voor alle steun en struggel jij met je mentale gezondheid praat erover met iemand! Laten we vooral met elkaar taboes doorbreken. Zodat iemand anders die met dezelfde klachten struggeld zich misschien niet zo alleen voelt en kan beseffen dat hij of zij niet de enige is met deze problemen.

Liefs, Melanie

Bookstamel

Lezen en koken is een passie van mij. Deze passies deel ik op mijn blog

Dit vind je misschien ook leuk...

5 2 stemmen
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest

CommentLuv badge

2 Reacties
Oudste
Nieuwste Meest gestemd
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Suzanne van den Buijs
3 maanden geleden

Wat naar dat jij stikangst hebt, Melanie.
En wat ontzettend dapper, moedig, sterk en goed van jou dat jij hier zo ontzettend mooi open over schrijft en verteld.
Mijn diep respect hiervoor!

Jij helpt met dit verhaal dat jij hebt geschreven over stikangst mensen die dit ook hebben.
En mensen leren hier echt heel veel van.

Heel veel sterkte met jou stikangst gewenst.
En hoop dat jij hier uit zal komen en nog sterker van zult worden. En innerlijk van zult groeien.

Hartelijke groet,

Suzanne van den Buijs

Suzanne van den Buijs
3 maanden geleden

PS, Jij hebt helemaal gelijk, Melanie.
Wij alle mensen van deze wereld moeten lief zijn voor elkaar.
Alle mensen van deze wereld moeten elkaar accepteren, respecteren, waarderen en iedereen moet elkaar gelijk behandelen.
En alle wereldburgers mogen er zijn, in alle vrede en liefde.
Wie of wat je ook bent!

2
0
Zou graag je gedachten willen weten, laat een reactie achter.x